Breng academici in beweging!

 

‘La marche a quelque chose qui anime et avive mes idées;

je ne puis presque penser quand je reste en place;

il faut que mon corps soit en branle pour y mettre mon esprit.’

‘Walking has something that animates and enlivens my ideas:

I almost cannot think when I stay in place;

my body must be in motion to set my mind in motion.’

Jean-Jacques Rousseau, Confessions

 

Samen met een goede vriend die animatietekenaar is, bezocht ik een tiental jaren geleden de Pixar filmstudios in Emeryville, Californië. Pixar is voor animatie wat Harvard is voor de academische wereld… een voorbeeld waar iedereen naar opkijkt. Ik verwachtte in de studio heel wat kantoorruimtes te vinden vol technische apparatuur en zittende mensen achter tekentafels en computers. Tot mijn grote verbazing zat de ‘animatie’ niet enkel in het eindproduct maar was de hele studio ervan doordrongen. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik zag hoe mensen een in wezen ‘zittend’ beroep op allerlei manieren beweging gaven: van ergonomische stoelen en zitballen tot zit-sta bureaus en de eerste prototypes van bureautafels met wandelbanden en zelfs hometrainers. Binnenin het gebouw verplaaten de werknemers zich met autopetjes en tijdens de pauzes kunnen ze zich uitleven in de gym of al joggend in het mooi aangelegde park rondom het gebouw.

We weten al langer dat regelmatig bewegen gezond is. Ons lichaam is immers veel beter aangepast aan beweging dan aan een zittend leven. Meer en meer onderzoek toont echter ook aan hoe beweging op verschillende manieren de creativiteit bevordert (maar bij Pixar wisten ze dat blijkbaar al langer). Het hoeft niet te verbazen dat vele van de meest creatieve geesten uit de geschiedenis – denkers, schrijvers en kunstenaars – dagelijks tijd maakten voor stevige wandelingen of andere vormen van lichaamsbeweging (mens sana in corpore sano, weet je wel). Als ik echter wat rondkijk op universitaire campussen (die, naar mijn mening, broeihaarden van creativiteit horen te zijn), dan stel ik vast dat we heel ver af staan van de peripatetische academicus.

Het aantal universitaire collega’s met lichte tot ernstige rugklachten toont aan dat er dringend meer aandacht moet komen voor de ergonomische aspecten van het academische werk. Sommigen krijgen de nodige beweging omdat ze in een groot laboratorium werken of vaak van locatie moeten veranderen. De meeste academici brengen echter het grootste deel van hun tijd al zittend door. Nochtans hoeft dat niet zo te zijn. Zit-sta bureaus zouden eigenlijk standaarduitrusting moeten zijn (de prijs is al lang geen argument meer want zelfs een bekende Zweedse meubelgigant verkoopt zoiets). Tijdens het lesgeven kan er meestal rechtgestaan en rondgewandeld worden (een luxe die studenten niet hebben). Ik stel al langer in vraag waarom vergaderingen (waarvan we er altijd veel te veel hebben) altijd al zittend moeten gebeuren. Studenten die een afspraak hebben met mij, krijgen het voorstel om samen een wandeling te maken. Vanaf dit jaar geef ik ook een wandelseminarie, al wandelend natuurlijk. Of dit alles het creatieve gehalte van mijn werk ten goede komt, laat ik over aan de kritische evaluator. Ik voel me er in elk geval beter door…

 

Wil je meer lezen (al rechtstaand)?

Gros, F. (2014). A philosophy of walking. New York: Random House.

Oppezzo, M., & Schwartz, D. L. (2014). Give your ideas some legs: The positive effect of walking on creative thinking. Journal of Experimental Psychology: Learning, Memory, and Cognition 40(4):1142-52.

Solnit, R. (2000). Wanderlust: A history of walking. New York: Viking.

3 reacties

  1. Fijn stuk Noël! Geeft zin om meteen in actie te schieten.
    Toeval wil dat ik later vandaag plan te zwemmen. Inderdaad: om wat te doen aan die lage rugpijn :) Ik vind het niet onlogisch dat beweging goed is voor de creativiteit. Mij lijkt het dat na beweging mijn lichaam het even voor bekeken houdt en de geest volledig vrij spel heeft. Goed idee ook van die wandelseminaries! Moet ik zeker eens proberen.

  2. Meer dan de wandeling naar de resto over de middag en het sporadisch gebruiken van de trappen zit er bij mij voorlopig niet in! Al fiets ik wel regelmatig naar het werk, of sport nog na het werk.

    Wandelseminaries lijken me wel een leuk plan. Weinig fraaie wandelopties in de omgeving wel jammer genoeg. Daar kunnen we van de meeste Amerikaanse campussen wel iets van opsteken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *