Vier en een halve reden waarom (Jonge Academie) vrouwen niet bloggen

Laat me deze blog (mijn eerste ooit) starten met 3 bekentenissen. (1) Ik ben een competitiebeest. Na 16 jaar competitiesport en ambitieuze trainers heb ik het heel moeilijk om interessante uitdagingen en kansen om iets nieuws te doen aan mij voorbij te laten gaan. Dus toen tijdens de najaarstweedaagse de oproep aan de vrouwelijke jonge academieleden om een blog te schrijven werd verpakt als een uitdaging, begon het al te kriebelen.  (2) Ik ben digitally challenged. Mijn zusje noemde mij het ergste geval van de familie, op mijn 89-jarige grootmoeder na (en ja, mijn beide ouders leven nog). Ik heb social media accounts maar doe er niets mee. Ik gebruik mijn smart phone nog als een dumb phone. Om maar te zeggen dat ik absoluut niet thuis ben in de blog scene. (3) Deze blog bevat minstens 4 mogelijke fouten. De statements zijn niet gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek maar zijn dingen die mij te binnen geschoten zijn in de trein op weg van Brussel naar Eliksem. Bovendien zijn het veelal gender-clichés. En ik vind clichés oncomfortabel, zelfs (of vooral?) wanneer ze op mij van toepassing zijn. Maar soit. Volgens het mission statement van deze blog zijn ‘degelijk onderbouwde argumenten een optie en komt cijfermateriaal in het beste geval achteraf bovendrijven’. Hier gaat-ie.

  1. vrouwen voelen zich niet zo comfortabel met het informele karakter van bloggen. Zoals gezegd ken ik de blog scene helemaal niet. Ik heb al wel eens gehoord van enkele huis-tuin-keuken blogs van vrouwelijke blogsters, maar ik lees geen blogs en ik beschik al helemaal niet over cijfers die aantonen dat er effectief minder vrouwen zijn dan mannen (voor de Jonge Academie is het zelfs zo dat er tot op vandaag 28 mannen niet geblogd hebben tegenover 22 vrouwen). Dus deze hele blog kan een verspilling zijn van mijn en uw tijd. En mij brandmerken als een ongeïnformeerd gender-stereotiep iemand.  Vreselijk oncomfortabel.
  2. vrouwen vinden niet dat hun persoonlijke mening perse moet vereeuwigd worden op het internet. Sluit netjes aan bij het vorige. Voor eeuwig en drie dag kunnen mensen deze tekst terugvinden. Vind ik een enge gedachte.
  3. vrouwen vinden bloggen geen must en bij gebrek aan tijd belandt het bloggen dus onderaan de to-do lijst. Deze blog heb ik geschreven in plaats van het afwerken van een rapport dat al over tijd was (en een artikel, een hoofdstuk, een lesopgave). Maar misschien is het zoals hardlopen. Sommige mensen zijn van nature goed in lopen en halen er veel voldoening uit. Anderen moeten het even volhouden vooraleer ze de voordelen ervan leren kennen (therapeutische werking? Ontspannend? Even ventileren?). En nog anderen zullen het nooit echt leuk vinden – ook al hebben ze in se geen fysieke problemen om het te doen.
  4. vrouwen vinden hun eigen schrijfsels vaak niet goed, slim of entertainend genoeg om te posten. Ik heb mezelf echt moeten tegenhouden om deze tekst niet eerst te sturen naar de initiatiefnemers van deze blog om hen te vragen of het wel goed genoeg was en of ik wel mocht. Is dat ook niet een deel van de reden waarom er zo weinig vrouwelijke komieken zijn? Of waarom vrouwen minder snel promotie aanvragen dan mannen?
  5. JA vrouwen worden afgeschrikt door de leuke blogs die hier al verschenen zijn – waardoor de drempel al weer wat hoger ligt. Deze laatste telt maar voor de helft mee vind ik omdat het overlapt met de vorige reden. En omdat het een beetje lijkt op mouwvegen – zoals het opnemen van bepaalde referenties in je artikel om eventuele editors/reviewers bij voorbaat gunstig te stemmen :-).

Voila! Wanneer u dit net gelezen heeft, weet u dus dat ik toch uiteindelijk besloten heb de tekst door te sturen in plaats van te wissen. Eerlijk, was het nog wel leuk om te schrijven. Of het ook leuk was om te lezen zal u mij hieronder ongetwijfeld laten weten. Wie weet ga ik de volgende keer dat ik aan een mogelijk blog-onderwerp denk, het ook effectief opschrijven en posten. Waardoor ik meteen eigenhandig deze blog onderuit haal. Moet kunnen, toch?

 

9 reacties

  1. Nochtans worden er heel veel blogs over mode en lifestyle geschreven door vrouwen, niet? Waarom zijn die 4.5 redenen daar niet van toepassing?
    Dat zou pas een onderwerp zijn waarover ik niet zou bloggen: (1) Oncomfortabel, (2) eng, (3) geen must, (4) ik ken er niets van (dixit mijn dochter), en (4.5) anderen zijn beter geplaatst.

  2. helemaal waar – en dat is niet geheel toevallig dat ik die vergeten ben want wat jouw dochters over jou zeggen, zeggen mijn zussen over mij :-)

  3. Verdikke, Lies, je hebt me geklopt. Schrijven van een blogpost over ‘waarom vrouwen niet bloggen’ stond ook ergens – toegegeven, redelijk onderaan 😉 – op mijn to-do-lijstje. Reden (3) is dus geheel van toepassing op mij… Maar ook in je 3.5 andere redenen om niet te bloggen kan ik me wel vinden.

    Ivm reden (4)… daar moeten we gewoon zelf direct iets aan veranderen. Lies, jouw schrijfsel is wel degelijk even goed, slim en entertainend als alle voorgaande mannelijke posts!

  4. Leuke blog Lies!

    Mensen met slechte intenties lezen in bovenstaande drie woorden een paternalistische commentaar van een man die even meesmuilend toegeeft dat een vrouw het toch ook kan 😉
    Maar ik ben geen slecht mens, integendeel, dus die drie woorden zijn een welgemeende reactie van een JA-broeder.

    Ik zie het overigens eerder als een sterkte dat vrouwen zich kennelijk wat inhouden op het internet, want veel mannen zouden minder kwaad stichten als ze zich wat zouden inhouden. (Bovendien zijn die mannen vooral blank, zie hierover een vroeger stukje – om maar even reclame voor mijn eigen werk te maken en zo toch naadloos de lezer naar een ‘mannelijke blogstukje’ te begeleiden :-)

  5. Ik ben gewoon te lui om te bloggen. Volgens mij valt deze reden onder punt 3, want ook voor hardlopen ben ik (meestal, tenzij ik een concreet doel zoals een loopwedstrijd voor ogen heb) te lui.

    • Inderdaad. Als je bovenop je fulltime job met een ondefinieerbaar aantal overuren gecombineerd met een jong gezin geen tijd kunt maken om te bloggen, dan kun je niet anders besluiten dan dat je lui bent … Wie is jouw standaard? Onze premier of Angela Merkel?

      • Euhm, Lies is mijn standaard, want zij doet wat jij vermeldt ook allemaal (en wsl nog meer) en ze blogt voor de JA :-) Om de blogposts en de commentaren te lezen ben ik dan net weer niet te lui….

        • mmh, Karolien, ik vind het een hele eer – maar ik weet niet of dat perse een goeie standaard is. Mijn goede voornemen voor 2016 zal hetzelfde zijn als dat van 2015 en 2014 – leren neen zeggen :-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *